nk.NAFİZ KILINÇYAZARIN SAYFASI
Bana Ait Olmayan Hayat — Nafiz Kılınç

GERİLİM

Bana Ait Olmayan Hayat

Nafiz Kılınç

Herkes sizi tanıyor ama siz hayatınızı tanımıyorsanız, kimsiniz?

Berk bir hastane odasında gözlerini açar. Telefonundaki fotoğrafta kendisini tanır; yanındaki kadını ve çocuğu tanımaz. Hafıza, kimlik ve yakınlık duygusunun kırılganlığı üzerine bir psikolojik gerilim.

TÜR
Gerilim
DİL
Türkçe
Okuma örneği

E-kitap sürümü hazırlanıyor.

İLK SATIRLAR

Hikâyeye bir adım.

Bana Ait Olmayan Hayat · Kitabın açılışından kısa bir örnek

Berk gözlerini açtığında odada kendisine ait hiçbir şey yoktu. Bunu önce tavandan anladı. Beyazdı. Lekesiz sayılmazdı; sağ köşede, floresan lambanın hemen yanında, ince bir çatlak vardı. Çatlak ikiye ayrılıyor, sonra boya altında kayboluyordu. Berk birkaç saniye onu izledi. Nerede olduğunu düşünmeden, neden orada yattığını merak etmeden. Tavandaki çatlağın daha önemli olduğu kısa bir aralık vardı. Sonra ağrı geldi. Başının sağ tarafında, kulağının biraz üzerinde başlayan donuk bir basınç. Ağrıdan çok ağırlığa benziyordu. Sanki kafatasının içine küçük, soğuk bir metal parçası bırakılmıştı. Elini kaldırmak istedi. Kolu yarı yolda kaldı. Serum hortumu hafifçe gerildi. Başını çevirdiğinde pencereyi gördü. Perde yarıya kadar açıktı. Dışarıda yağmur yağmış olmalıydı; camın üzerinde aşağı doğru uzayan su izleri vardı. Karşı binanın gri cephesi, klimanın dış ünitesi, bir balkon korkuluğuna asılmış kırmızı çocuk montu. Hastane. Bu düşünce geldiğinde kalbi hızlanmadı. Korkmadı. Yalnızca doğru kelimeyi bulmuş olmanın küçük rahatlığını hissetti. Hastane. Neden? Bulamadı. Bir şey hatırlaması gerektiğini biliyordu. İnsan hastanede uyandığında önce buraya nasıl geldiğini hatırlardı. Kaza. Bayılma. Ameliyat. Bir telefon. Bir ambulansın sireni. Hiçbiri yoktu. Bunun yerine, çok eski ve gereksiz bir görüntü çıktı karşısına.

Okuma örneğinin sonu